Celem pomiarów był określenie wpływu dodatków poli(metakrylanu metylu) (PMMA) na morfologię oraz polimorfizm powłok z poli(fluorku winylidenu) (PVDF). Badania te mają na celu uzupełnić naszą wiedzę w zakresie krystalizazji polimerów i morfologii ultracienkich powłok polimerowych oraz przybliżyć nas do zrozumienia procesów powstawania powłok o właściwościach piezoelektrycznych.
Wyjazd miał szczególny charakter ponieważ po raz pierwszy zespół, którym kierował mgr inż. Michał Wyskiel, był praktycznie w całości studencki. W pomiarach udział wzięli: Paweł Cieślik, Łucja Kałas, Zuzanna Worek i Dominika Zygarlicka z Wydziału Chemicznego. Ponadto w składzie zespołu był inż. Konrad Krygiel z Wydziału Mechaniczno-Energetycznego, który w ubiegłym semestrze zrealizował w naszym zespole wysoko ocenioną pracę inżynierską. Wyjazd studentów Wydziału Chemicznego został sfinansowany dzięki środkom przyznanym przez Prodziekan ds. Studenckich, Panią prof. Agatę Łamacz (DZIĘKUJEMY!). Podziękowania za finansowe wsparcie kierujemy także do SOLARISA, który ufundował specjalne stypendium wyjazdowe wykorzystane przez Pana Konrada. Badania mgr. inż. Michała Wyskiela zostały sfinansowane ze środków programu minigrantów w Szkole Doktorskiej Politechniki Wrocławskiej.
Dla wszystkich możliwość pracy z unikatową infrastrukturą badawczą synchrotronu SOLARIS była fantastyczną przygodą naukową i cennym doświadczeniem rozszerzającym spojrzenie na infrastrukturę pomiarową i sposób jej wykorzystania. O budowie wesołych relacji w zespole raczej nie trzeba wspominać ;-). Synchrotron to dość szczególne miejsce pracy. Na niektóych liniach można pracować 24h na dobę (na CIRI można, co można poznać na jednym ze zdjęć po zmęczonej minie kierownika wyjazdu ;-) ). Doświadczeń z tego rodzaju eksperymentów nie da się ująć w prostych słowach. Ale jest niezły film z Europejskiego Synchrotronu w Grenoble (ESRF) opisujący tę historię dość obrazowo:
